|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
Riet vertelt...
Onlangs zag ik de film Hamnet in het filmhuis. Mocht je deze nog niet gezien hebben: gaan! Nu draait hij nog en je komt er alle aspecten van ons vak in tegen. Hamnet is de zoon van Agnes (Jessie Buckley) en William Shakespeare (Paul Mescal). Agnes heeft als kind haar moeder verloren en het feit dat ze geen afscheid mocht nemen, heeft invloed op de rest van haar leven. Het contact met haar stiefmoeder is slecht en ze leeft meer in het woud dan in huis. Agnes vertrouwt geen mensen, haar havik is haar secure base. William weet haar hart te winnen en samen krijgen ze drie kinderen. Hij kan zich niet ontplooien op het platteland en gaat naar Londen, theater schrijven en maken.
Agnes leeft met de natuur en dat is ook hoe ze kinderen baart, liefst alleen in het woud. Ze is een oermoeder die weet hoe je kinderen serieus moet nemen, ook als het om dood en afscheid gaat. De dood van haar zoon Hamnet drijft een wig tussen hen beiden. Agnes neemt haar rouw op haar manier. En denkt dat William dat niet doet. Hij doet dat echter op zijn manier.
Liefde, verlies, rouw, verschillen tussen man en vrouw, rouw van kinderen, hechting, trauma, alles zit in deze film. Je voelt tot in je vezels de diepte van het verlies en hoe de wanhoop en het verdriet naar buiten moet. Een must-see.
|
|
| |
|
| |
|
|
| |
| |
|
Podcast met Dirk de Wachter
Dit najaar was Riet in Antwerpen om met Dirk de Wachter in gesprek te gaan. De aanleiding was het verschijnen van de vertaling van het boek van Mary-Frances O’Connor, Het rouwende lichaam.
Het werd een boeiend gesprek dat vol zit met typisch ‘Wachteriaanse’ uitspraken. ‘Verdriet dat niet te verwoorden is, kruipt in het lijf en leidt tot onverklaarbare symptomen, het ingeslikte verschrikkelijke.’ ‘Niet iedereen met rouw moet naar een opgeleide en betaalde hulpverlener. Laten we elkaars psychiater zijn.’ ‘We zijn in, met en door mensen. Menselijkheid ontstaat door de blik van de ander. Verbinding is alles.’
|
|
| |
| |
| |
|
De vijf talen van troost
Huub Buijssen schreef dit boek als een variant op De vijf talen van liefde van Gary Chapman. Hij trekt me meteen het boek in met een persoonlijk voorbeeld hoe hij in zijn vriendenkring de plank missloeg toen hij onvoldoende of geen aandacht had voor de ziekte van een van hen. Hij wil aangeven hoe moeilijk het soms is om het juiste te doen.
Omdat liefde en rouw verbonden zijn, gaat het eerste hoofdstuk over liefde/verliefdheid en de gelijkenissen met rouw. Pas in het vierde en laatste hoofdstuk gaat het over de talen van troost. Dat is een lange aanloop, feedback die hij al kreeg bij de vorige versie. Vlot te lezen boek voor mensen die handvatten willen om te kunnen troosten.
|
|
| |
|
| |
|
| |
|
Gedeeld Verdriet
Na een overlijden verandert er veel, ook voor kinderen en jongeren die achterblijven. Zij zoeken hun eigen manier om met het gemis om te gaan, terwijl de wereld om hen heen gewoon doorgaat. Als professional kun jij een plek bieden waar verdriet, vragen en verwarring er mogen zijn, maar dat vraagt meer dan betrokkenheid alleen.
In de training Gedeeld Verdriet leer je hoe je die veilige plek vormgeeft, zowel in individuele begeleiding als in een lotgenotengroep. Je werkt met concrete werkvormen, verdiept je in de achterliggende theorie en krijgt handvatten om een groep zorgvuldig op te zetten en te begeleiden binnen jouw school of organisatie.
Ben je werkzaam met kinderen en jongeren van 6 tot 23 jaar en wil je hen na een overlijden professioneel ondersteunen? Lees dan verder.
|
|
| |
|
| |
| |
|
Verjaardagsactie
Vorige maand was ik jarig. Net na carnaval, dat blijft toch een soort lotsbestemming als je in februari in het zuiden geboren wordt. Vroeger betekende dat verklede kinderfeestjes.
Dit jaar zag mijn verjaardag er anders uit. De kinderen hadden voorjaarsvakantie, dus we trokken eropuit. Naar het Rijksmuseum. Ik geniet daar altijd net zo veel van het gebouw als van de kunst. De hoge zalen, het licht dat door de ramen valt, de rijke versieringen.
Terwijl ik sta te kijken naar penseelstreken van eeuwen geleden, staat er naast mij een puber die na tien seconden concludeert: “Ik heb het wel gezien.”
Dus liepen we daarna Amsterdam in, deden we wat TikTok food trends. Het ene moment sta je stil bij wat geweest is, het andere moment leef je in het nu.
Misschien is dat wel wat ik het leukste vind aan jarig zijn:
je mag even stilstaan… én je mag iets extra’s uitdelen.
Mocht je ons volgen op social media, dan zag je al dat er een verjaardagsactie liep. Die zou tot 5 maart duren. Maar speciaal voor jullie heb ik die actie verlengd tot 12 maart.
Je krijgt 19% korting op al onze e-learnings met de code verjaardag. Er zijn er acht om uit te kiezen, o.a. over verlies, rouw en hechting
Zie het als een klein cadeautje. Niet alleen om te leren, maar ook om jezelf als professional weer even te voeden.
Veel leerplezier! Liefs, Hanneke
|
|
| |
|
| |
|
|
| |
| |
|
Over de kop
Dit boek van Brankele Frank ligt al bijna een jaar op de plank, al voordat ze de ‘De slimste mens’ werd. Wellicht heeft dat met de omvang te maken, niet met de inhoud. Brankele gebruikt haar eigen ervaringen met burnout om uit te werken wat er gebeurt in lichaam en geest bij te veel stress. En wat de omgeving hierin betekent. Hoe kan het dat juist zij als neurobioloog op haar 28e voor de tweede keer thuis zat met een burnout? Juist haar persoonlijke verhaal maakt het boek zo leesbaar waardoor je ook de wetenschappelijke uitleg kunt lezen. Een aanrader voor wie zelf of bij anderen met te veel stress te maken heeft.
|
|
| |
| |
| |
|
Zo zingt de pijn
Dit boek over intergenerationeel trauma en intergenerationele troost van Aya Sabi lag ook al lang te wachten. Maar toen ik het opensloeg en begon te lezen, bleef ik doorlezen. Aya schreef al eerder een fictieboek, ‘Half leven; hoe pijn blijft zingen door generaties’. Ze is zo dapper om nu, met meer kennis, kritiek te leveren op haar eerste boek waarin ze nog dacht dat je jezelf uit de pijn kon praten. ‘Taal kon voor mij alleen helend zijn toen mijn lichaam er klaar voor was.’ Aya beschrijft haar zoektocht naar intergenerationele troost. Haar eigen ervaring, die start als ze wordt verlaten door haar eigen man. Het is de de eerste dominosteen die omvalt waarna er nog diverse volgen. Aya schrijft prachtig: ‘In mijn pijn ben je welkom.’
|
|
| |
|
| |
|
| |
|
Postadres en secretariaat: Kapelstraat 79, 5591 HD Heeze, T: 040 226 04 50
|
|
| |
|
|
|
| |
|
In deze nieuwsbrief staan affiliate links; dat kost jou niets, maar wij krijgen een kleine bijdrage.
|
|
